به گزارش کردپرس، روزنامه «دیلی تلگراف» در گزارشی تحلیلی به قلم «هامیش دِ برتون-گوردون»، افسر پیشین ارتش بریتانیا، به بررسی جایگاه اقلیم کردستان عراق در معادلات امنیتی و ژئوپولیتیکی خاورمیانه پرداخته و این منطقه را یکی از پایههای ثبات در خاورمیانه توصیف کرده است.
در این گزارش آمده است که نیروهای پیشمرگه بهعنوان ستون فقرات نبرد زمینی علیه گروه «دولت اسلامی» (داعش)، نقش تعیینکنندهای در شکست این گروه ایفا کردند. به گفته نویسنده، اگرچه پشتیبانی هوایی و هماهنگیهای بینالمللی در این روند مؤثر بوده، اما بار اصلی جنگ بر دوش پیشمرگه و بخشهایی از ارتش عراق قرار داشته است.
گزارش با اشاره به پیچیدگیهای پس از شکست داعش، نقش ایران و گروههای عراقی همسو با آن را در تحولات امنیتی عراق برجسته کرده و تأکید میکند که این عوامل همچنان بر موازنه قدرت و منافع غرب و کردها اثرگذار هستند.
در ادامه، به پیشینه روابط اقلیم کردستان و بریتانیا اشاره شده و این روابط ریشهدار توصیف شده است. بر اساس این گزارش، اعمال منطقه پرواز ممنوع در شمال عراق پس از جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ در دوران نخستوزیری جان میجر، نقش مهمی در جلوگیری از سرکوب گسترده کردها توسط حکومت صدام حسین ایفا کرده است.
این گزارش همچنین به تحولات پس از سال ۲۰۰۳ و سقوط حکومت صدام حسین پرداخته و آن را زمینهساز شکلگیری و تقویت ساختارهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در اقلیم کردستان میداند؛ روندی که با ظهور داعش با چالش جدی مواجه شد.
به نوشته تلگراف، اقلیم کردستان عراق امروز بهعنوان یکی از مناطق نسبتاً باثبات در خاورمیانه شناخته میشود که حاصل ترکیب حکمرانی مؤثر، نیروهای امنیتی منسجم و تجربه تاریخی این منطقه است. در همین چارچوب، موقعیت جغرافیایی اقلیم و نزدیکی آن به ایران، همراه با پیوندهای فرهنگی با کردهای ایران، بهعنوان ظرفیتی بالقوه در تعاملات منطقهای ارزیابی شده است.
در بخش دیگری از گزارش، به ویژگیهای نخبگان سیاسی اقلیم کردستان اشاره شده و آمده است که بسیاری از رهبران این منطقه در بریتانیا تحصیل کردهاند که به همگرایی بیشتر در دیدگاهها و ارزشها میان دو طرف انجامیده است.
همچنین، نقش منابع انرژی اقلیم بهویژه خط لوله نفت به ترکیه، بهعنوان یک دارایی راهبردی مورد توجه قرار گرفته است. در این گزارش تأکید شده که در شرایط تهدید مسیرهای انتقال انرژی، بهویژه تنگه هرمز، این مسیر میتواند بهعنوان گزینهای جایگزین و قابل اتکا مطرح شود.
در پایان، نویسنده بر ضرورت بازنگری در سطح همکاریهای بریتانیا با اقلیم کردستان تأکید کرده و حمایت مجدد از نیروهای کرد عراق را عاملی مؤثر در تقویت ثبات منطقه و مقابله با نفوذ بازیگران غیردولتی ارزیابی میکند.
نظر شما